Daar
ben ik dan weer even...had het beloofd nietwaar ;-) Terwijl ik dit
schrijf is de dag bijna ten eind...De straten worden stiller..het
eindeloze drukke geluid van toeterende auto's..het heen en weer geren
van gestreste mensen die nog even gauw een boodschap willen
doen voordat de winkels dicht zijn..een laatste juichkreet en gelach
van een paar spelende kinderen op straat. De dag vloeit over in de
avond en uiteindelijk in de nacht. Waar wil ik nu heen vragen jullie
je eigen af ...Naar de foto hiernaast die ik heb gemaakt vanaf mijn
plekje op het dak....Het kan mij niet bommen wat een ander hier van
denkt...maar daarboven op het dak waar ik uit kan kijken over een
kleine boomgaard...daar ben ik op dit tijdstip meestal te vinden
als het weer het tenminste toelaat dan , lol! Alhoewel....heb
daar echt ook al eens gestaan met een parapluutje boven mijn hoofd...wilde
even alleen zijn..had verdriet, wie heeft dat zo nu en dan niet nietwaar? Daar
op dat dak...daar is mijn plekje van rust! Daar ben ik 1 met de wind
die heerlijk door mijn haren wappert en mij in mijn oren fluisterd
waar zij die dag weer helemaal vandaan komt. Daarboven op mijn dak
laat ik alle spanningen van die dag uit mijn lichaam wegvloeien...is
het alsof ik de wolken en de sterren kan aanraken. Zoals nu..nu het
Lente is en alles begint te bloeien en te ruiken...dat is zo heerlijk
daarboven. Dan sluit ik mijn ogen en laat de zachte geluiden van
de avond op mij inwerken...in de verte het geblaf van een hond die
nog even lekker mag rondrennen...de laatste geluidjes van op en neer
vliegend vogeltjes die met hun nestjes bezig zijn...ik ruik de geuren
van de bomen en bloemen die in bloei staan. Zomer's krijg ik er ook
nog eens een heerlijke serenade te horen van krekeltjes tot diep
in de nacht....daar boven op mijn dak. Tis ook meestal daar waar
ik mijn meditatie oefeningen doe, mooier kan niet...zo dichtbij de
Kosmos. En 's nachts...als de sterren als diamanten staan te flonkeren..dan
zwaai ik nog even naar de hemel...wetend dat al mijn vrienden waar
dan ook ter wereld diezelfde sterren kunnen zien...dat dit iets is
wat ons ten alle tijden verbinden zal...daarboven op mijn dakje...zo
dicht bij het Al.....Maar de mooiste flonkerende sterren...die pik
ik er zo uit...die zwaaien terug naar mij....en ik weet wie dat zijn...Mijn
Engelenkind, en mijn Moesie...zo ver weg.. daarboven...en toch zo
dichtbij....
Ik zie hoe de wereld draait om mij heen
en verbaas mij over al die kleuren.
Hierboven op mijn dakje..wiegend in de armen van de wind
voel ik hoe de rust en de vogels mij weten op te beuren.
De dag vloeit over in de nacht....
geluiden ebben weg..en niets lijkt meer onverwacht.
En de uren worden Eeuwigheid
het Leven schijnt nu zo ver...
Gedachten worden stilgelegd,
daarboven op mijn plekje op het dak
Verlangend wachtend op de eerst opkomende Ster.......
Christa aka Golden Heart...een Sterrenkind...
Voordat jullie hier verder willen gaan wil ik even de aandacht leggen op
de hiernaast staande foto. Als men hier op klikt krijgen jullie een prachtig staaltje te
zien van wat Positieviteit werkelijk inhoud. Veel kijkplezier..enuh....hoop
dat de boodschap overkomt ;-) Wel even het geluid van mijn site afzetten
wil je niet alles door elkaar heen horen!!