Welkom bij Christa's Place of Silence

Kandelaar Vasie en Moesie

Hedwich Johanna Waltraud Eller genaamt Starke - Vermeij
Geboren 20-11-1921 † 21-08-2002

Geschreven 29-8-2002

Lieve Moesie,

Zwaar werden de laatste dagen en lang duurde de nacht.
Het was zo moeilijk voor je om te vechten
bij het ontbreken van je kracht.
Maar lieve Moesie,
ondanks je verlies van de strijd om je leven
Denk ik eraan,
hoe je ons al die jaren zoveel liefde hebt gegeven.
Een moeder sterft altijd te vroeg al word zij nog zo oud,
want....een moeder is diegene
die onvoorwaardelijk van je houd.
Maar eens komen de laatste dagen van het einde,
dan word deze grote wereld ineens klein.
Is alles plots onbeduidend,
tot het laatste beetje pijn.
Wat wij zo belangrijk vinden
verliest dan opeens zijn glans en zin.
Voor ons allen, maar speciaal voor Vasi,
komt er nu een heel nieuw groot begin.
Als ik zijn verdriet kon verzachten deed ik dat.
Als ik voor even zijn pijn weg kon nemen...deed ik dat.
Lieve Moesie, ik zou zo graag willen
maar ik kan dit niet!
Het enige wat wij met zijn allen kunnen doen is..
hem bij te staan en te steunen in zijn verdriet.
En... vanaf dit plekje hier beloof ik je,
wij allen met elkaar zullen voor hem zorgen
en staan altijd voor hem klaar.
In ons hart en gedachten was je...
In ons hart en gedachten ben je...
In ons hart en gedachten zal je altijd blijven..........

Je dochter Christa

Geschreven 19-08-2003

Een jaar later,

Van boven uit de Sterrenhemel
laat u uw liefde stralen
en schijnt het nog steeds over ons heen
waar wij weer onze kracht uit halen.
s'Nachts... bij de schittering
van de fonkelende Sterren
weet ik dat u ergens daarboven bent
wakend over mij... maar nu van verre.
Uw liefde mijn lieve Moesie
is nog steeds hier.
Met u in onze gedachten.. herineringen
beleven we nog steeds plezier.
Ik denk nog zo graag vaak terug
aan toen ik nog een tiener was.
Hoe u op me wachte na school,
ja... we waren echt in onze sas.
Al die momenten van geluk
zijn opgeslagen in mijn hart.
Ik denk daar graag aan terug
op momenten van mijn smart.
De smart zal uiteindelijk verdwijnen
en op mijn gezicht zal een lach verschijnen.
Nu nog niet... juist deze periode niet.
Word nu verteerd door onnoemelijk verdriet.
Mischien volgend jaar... ik zie het wel.
Je verliet me zo opeens Moesie
het ging ineens veel te snel.
Kan het nog steeds niet bevatten, al moet het wel.
U blijft altijd in mijn hart voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
om te beseffen
dat ik toch echt zonder u door moet gaan.......

Je dochter Christa

Moesie en Ik

Moeder en dochter... Voor altijd en tot in de Eeuwigheid

Hart van Rozen

Tis goed zo Moesie... Rust nu maar, je hebt het verdiend...

Christa aka Golden Heart

Christa aka Golden Heart