Welkom bij Christa's Place of Silence

Op een dag zat er een vreemde witte duif voor het hok van de postduif. Hij zag er moe en verfomfaaid uit...
"Dag," zei de postduif.
"Dag," zei de witte duif.
"Wie bent u als ik vragen mag?"
"Ik ben de postduif," antwoordde de postduif. "Ik breng de post.
Brieven en zo. In witte enveloppen. En wie bent u?"
"Ik ben de Vredesduif," zei de witte duif. "Ik breng Vrede."
"Vrede?"
De Vredesduif knikte.
"Is dat moeilijk?"
De Vredesduif knikte opnieuw. "Hèèl moeilijk, Vrede kun je namelijk niet zien. Die moet je voelen."
"Daar ben ik heel goed in, in voelen," zei de postduif. "Wij postduiven vliegen op ons gevoel moet u weten."
"Voel eens dan," zei de Vredesduif... "
De postduif deed zijn ogen dicht en voelde.
"Ik voel iets zachts," zei hij na een poosje.
"Rust, fijns en iets warms. Het doet me denken aan een nest. Een veilig nest, hoog in een boom. En aan maïskorrels en aan verse stukjes brood."
"Zou dat Vrede zijn?"
"Dat is heel goed mogelijk," knikte de Vredesduif. "Wilt u het hebben?"
"Graag," antwoordde de postduif. "Als u het tenminste kunt missen."
"Och.. ik heb genoeg," vervolgde de Vredesduif...
"Lang niet iedereen wil Vrede. Soms gaat mijn hele bestelling retour afzender."
"Onbegrijpelijk," zei de postduif. "Het voelt heerlijk. Ik dank u wel. Wilt u misschien iets eten?"
"Nee, dank u," zei de Vredesduif. "Ik moet gaan. Het is een drukke tijd." De postduif knikte...
"Praat me er niet van. Tot ziens dan maar.
En nogmaals hartelijk dank. Ik wist niet dat Vrede zò goed voelde...."

Natuurlijk zet ik dit verhaaltje hier al neer om jullie lieve mensen een boodschap mee te geven.
Maar er is meer dan alleen dat!
Als Spiritueel denkend persoontje die alles wat leefd op deze wereld koesterd en liefheeft doet het mij
keer op keer weer zo een pijn en verdriet als ik zie wat voor een geweld er op onze Aardbol heerst.
En mede door dit geweld er keer op keer weer vele vèle slachtoffers door bijkomen..
Door dit Vredesduifje op dit plekje te hebben neergezet wil ik laten zien dat ook ik hier zo graag iets aan zou willen doen dan alleen maar machtenloos toekijken!
Als men op het Duifje hierboven zelf klikt komt men uit op de site van mijn zoon alwaar je het Duifje al ziet vliegen en je hem mee kan nemen.
Klikt men op de link om verder te gaan ziet men vanzelf de button "Vrede's Duif" staan.
Hier staan meerdere mensen mèt hun site die hetzelfde willen... Vrede.. en dus dit Duifje òòk hebben meegenomen in de hoop dat hij verder mag vliegen van site tot site..
De hele wereld over.. van hart tot hart.. van ziel tot ziel.
Tis maar een klein gebaar.. maar alle kleine beetjes helpen nu eenmaal.
Doet u mee??
Laat ook u dit zo vaak zo moegevlogen Duifje die zo een belangrijke maar zware taak op zich heeft genomen naar uw site vliegen opdat het vandaar uit weer een stukje verder mag gaan?
Mag het bij u even uitrusten zoals hij in het verhaaltje heeft gedaan bij de Postduif om vervolgens met frisse moed weer op pad te kunnen gaan zijn missie vervullend.. Vrede brengen dààr waar nodig is!

Alvast bedankt namens het Vredesduifje...

Christa aka Golden Heart

Christa aka Golden Heart